Söz;
Silinemezliğin yüce konuğu,
Yapay tatlar bırakmış
Kirpiklerimde parlıyor.
Rimelim bal rengi,
Aynalarda görünmez oluyor.
Söz;
Biçimsizliğimi alıp
Saçlarımdan dağıtıyor,
Seçikleşiyor sonra durağanlık.
Söz;
Omurgalarımı
Uzay boşluğunda savuruyor.
Dudaklarım ahenksiz.
Saçlarımla oynuyorum,
Siyah saçlarımdan kızıl sözler
Yaşamın çöplüğüne akıyor.
Bir
İki
Üç…
Saçlarımla oynuyorum;
Siyah saçlarımdan
Gri kırlangıçlar
Arsızlığıma havalanıyor.
Saçlarımda
Evet
Saçlarımda,
Pijamalı yaslar uykusuzluk taslıyor.
Gizli geçitlerim var
Saçlarımdan sözlere doğru;
İnce telleri hayatı tırmalıyor.
Ayaklarım yeise kapılmış,
Kuzgun tünelleri mutlaklığın
Kimliğimi sorguluyor.
Yerimde sayıyorum,
Parmaklarım beni hep kurtarıyor.
Saçlarım, mecaz düşlerde
Erkeksiliğimle oynaşıyor.
Kabarık eteklerimden
Sarı teller topluyorum.
Söz;
Tellerden övgüler tüttürüyor.
İnce çılgınlıklar
Müphem zamanları seyreltiyor.
İyicil bir cümle dolanıyor kulaklarımda.
Saçlarımdan
Evet
Saçlarımdan
Kadın portreleri saçılıyor;
Sözlere ve ezgisiz ezellere.
Saçlarımı topluyorum,
Çocukluğum bedensizleşiyor…